شامپوها فرآورده هایى هستند كه پس از مصرف، چربى هاى سطحى- ترشحات طبیعى پوست- چرك هاى ناشى از محیط، و باقى مانده فرآورده هاى آرایشى و بهداشتى را از مو و پوست سر بدون آنكه اثر نامطلوبى داشته باشند پاك مى كنند و بعد از شست وشو باید موى سر براق، طبیعى، بدون شوره و شكنندگى و از لحاظ فرم پذیرى قابل كنترل باشد.
قبل از پیدایش شامپو به صورت امروزى، مردم براى شست وشوى موها از صابون، مواد گیاهى (سدر، گِـل سر شور و كتیرا) و برخى مواد معدنى مانند خاك هاى سیلیسى استفاده مى كردند. ولى «صابون» متداول ترین ماده جهت شست وشوى مو بوده و به همین علت اولین شامپوها، شامپوهاى صابونى بوده اند. ولى كم كم با پیدایش پاك كننده هاى مصنوعى، مخلوطى از صابون و پاك كننده و بالاخره پاك كننده هاى خالص عرضه شدند.
ارزیابى شامپوها
از خواص ضرورى شامپو این است كه ضمن ایجاد كف مناسب (از لحاظ كیفى و كمى) موها را تمیز، حالت پذیر، نرم و برق نماید و حساسیت روى بافت چشم و پوست نداشته باشد.
یك شامپوى خوب باید خصوصیات زیر را دارا باشد:
1 – كاربرد آسان و توزیع مناسب روى پوست سر داشته باشد.
2 – مشخصات كف مانند سرعت تولید كف، حجم كف، حالت كف (رقیق یا كرمى بودن آن)، پایدارى كف، سهولت شست و شوى كف از بین موها و پوست سر مناسب باشد.
3 – پس از مصرف شامپو، موى مرطوب آسان شانه شود.
4 – عطر آن ملایم باشد و ایجاد حساسیت نكند.
5 – مدت خشك شدن مو پس از شست و شو زیاد نباشد.
6 – موهاى خشك حالت پذیرى مناسب داشته باشند. موهاى حالت یافته باید نرم، براق، صاف، لغزنده، و قابل كنترل باشد و همچنین در حالت خشك و مرطوب به راحتى شانه شود.
7 – پس از شست و شو موها باید خوب روى یكدیگر قرار بگیرند و لـَخت و قابل كنترل باشند.
8 – مو پس از مصرف شامپو جلوه ظاهرى مناسب داشته باشد.
9 – شامپو روى پوست و مو ایجاد حساسیت نكند.
10 – یك شامپو باید قدرت پاك كنندگى ملایمى داشته باشد. شامپویى كه كل چربى موها را بزداید شامپوى مطلوبى نیست.
11 – پس از شست و شو، موها الكتریسیته ساكن نداشته باشد یعنى موها حالت وز نداشته باشد.
